Krecik Rozrabiaka. Anna Llenas

Lektura wywołała we mnie całą masę emocji. Na co dzień pracuję z dziećmi, które mierzą się z różnymi trudnościami, od ADHD i spektrum autyzmu, po wyzwania związane z niedostosowaniem społecznym. Co za tym idzie, widzę jak ogromny ciężar dźwigają nie tylko same dzieci, ale też ich bliscy czy rówieśnicy. ​Książka „Krecik rozrabiaka" trafia prosto w punkt, dotykając emocji każdej z tych grup. ​Poznajemy tu Krecika, małego bohatera, który ma w sobie tyle energii, że mógłby nią zasilić całe miasto. Niestety, ten wewnętrzny napęd sprawia, że krecik nie potrafi usiedzieć w miejscu. Rozpoczyna wiele rzeczy na raz i trudno mu te zadania ukończyć, zdarza się, że niszczy lub gubi przedmioty. Znacie takie dzieci? A może sami macie w domu takiego małego Szoguna? Powiem Wam, że w historii jest jeden moment, który wywołuje ogromny smutek. Jak myślicie co może czuć dziecko kiedy otoczenie tematyka mu kolejne etykiety, m.in. „nieudacznik”, „zaburzony”, „męczący”, „kłopotliwy”. A przecież to dziecko nie robi czegoś ze złej woli lub czydtej złośliwości. Krecik szybko się nudzi, chce tworzyć, bawić się, doświadczać. Widzimy tu więc smutny obraz: koledzy powoli odsuwają się od zabawy, bliscy są pełni niepokoju, a rodzice w bezsilności załamują ręce. Krecik zostaje z emocjami sam, nie rozumiejąc, dlaczego spotykają go takie przykrości. Na szczęście dla Krecika, ratunkiem okazuje się wizyta u leśnej zaklinaczki, która prowadzi kreatywne terapie dla „trudnych” przypadków. Razem zaczynają niezwykłą pracę, rozmawiają o tym, jak minął dzień, o emocjach, relacjach, obawach oraz marzeniach. Uczą się jak odpoczywać i jak kierować energią. Czy praca Krecika przyniesie efekty? Czy uda mu się odnaleźć swoje miejsce? Tego wam nie zdradzę, ale zakończenie wywołuje nieśmiały uśmiech oraz wzruszenie. Historia daje potrzebne „światełko w tunelu” i nadzieję, że w końcu nauczymy się rozumieć potrzeby dzieci, które świat odbierają intensywniej. ​ Szalenie podoba mi się przesłanie tej książki. Porównanie dziecięcej energii do pociągu, który po prostu potrzebuje dobrych torów, by pędzić we właściwym kierunku. Autorka przypomina nam, że kluczem do sukcesu jest odnalezienie pasji, podkreślanie wartości dziecka. ​Muszę wspomnieć o warstwie wizualnej, bo jest absolutnie unikatowa. Anna Llenas (znana zresztą z popularnego i uwielbianego „Kolorowego potwora”) po mistrzowsku wprowadza tu kolaż. Mamy tu surową tekturę, wycinanki, kredki, które mieszają się z subtelną akwarelą. Te ilustracje sprawiają, że dziecko od razu czuje ten klimat, mamy ekspresję, żywioł, autentyczność dziecka. Mogę z czystym sumieniem powiedzieć, że jest to lektura obowiązkowa, która bedzie stanowiła wsparcie terapeutyczne dla rodziców dzieci "nadaktywnych", ale także dla każdego, kto chce zobaczyć drugiego człowieka z większą czułością i zrozumieniem. Lektura uczy empatii, pomaga niejako zdjąć poczucie winy, pokazuje, że zachowanie dziecka nie zawsze jest wynikiem błędów wychowawczych (ale sposobem funkcjonowania układu nerwowego). Dziecko odnajdzie w opowieści "kompana do swoich bolączek" i zobaczy, że energią da się zarządzać (budowanie poczucia wartości). Wystarczy tylko ustawić zwrotnicę na właściwe tory.

Historia o kreciku to doskonała opowieść dla wszystkich dzieci, które mają nieco zbyt wiele energii. Historia w zabawny sposób opowiada o Kreciku, który mierzy się z trudnościami w koncentracji uwagi i nadmiarowi energii, jednak dostaje dobre rady, dzięki którym może się skupić i zmienia się w zaangażowanego ucznia.